Waarom we van de tortillataart houden (één tortilla, wat eieren, avondeten)

Eén tortilla, wat eieren, wat er ook in de koelkast ligt. Dat is geen recept, dat is een format, en zodra je de verhouding kent, hoef je nooit meer een recept op te zoeken.

De opbouw

Eén grote tarwetortilla plat in een ingevette taartvorm gedrukt, aan de randen bijgesneden. Een droge, gegaarde vulling erover verdeeld. Drie eieren gemixt met een bakje magere cottage cheese eroverheen gegoten, kaas daar weer bovenop, en 40 minuten in de oven. De tortilla doet het werk dat deeg doet in een quiche: hij geeft de punt een bodem om op te staan en wordt knapperig aan de randen, zonder uitrollen en voor ongeveer 200 calorieën op de hele taart in plaats van duizend.

Veel tortillataarten bekleden de vorm met vier tot zes tortilla's en stapelen er nog meer door de vulling, als lasagnebladen. Dat kost zo'n 130 calorieën en 20g koolhydraten per punt aan brood dat weinig toevoegt. Eén tortilla houdt de punt net zo goed bij elkaar, dus één tortilla is het format, en elke tortillataart op de site is zo gebouwd.

De verhouding die werkt en standhoudt, wat er ook in zit: één tortilla, drie eieren, 250g magere cottage cheese, ongeveer 400g gegaarde vulling, 100g kaas. Acht eieren zouden hem ook laten stollen, maar cottage cheese bindt net zo stevig met een derde van het vet en meer eiwit per calorie. Al het andere is een variabele. Tortillataart met kip en spinazie, tex-mex tortillataart met rundergehakt en zwarte bonen en tortillataart met ham, ei en kaas zijn dezelfde opbouw met drie verschillende vullingen, en komen uit tussen de 28g en 39g eiwit per punt, afhankelijk van wat erin ging.

Waarom hij een frittata verslaat

Een frittata is de voor de hand liggende vergelijking, en die verliest. Warm uit de oven is een tortillataart zacht en een beetje onhandelbaar, net als een frittata. Afgekoeld snijdt hij schoon, komt in één stuk uit de vorm en houdt die vorm vijf dagen opwarmen lang. Een frittata komt daar nooit helemaal; de bodem blijft plakken en de punt blijft een beetje los, hoe lang hij ook staat. Eén tortilla onder het eiermengsel doet structureel werk dat eieren alleen niet kunnen.

Daar draait meal prep om: één keer koken, en wat je op dag vier eet ziet eruit en snijdt hetzelfde als wat uit de oven kwam.

Het maakt hem niet uit wat erin zit

Kip en spinazie maken we het meest, vooral omdat dat meestal in de koelkast ligt, niet omdat het format het vereist. Het is ook de lichtste van allemaal, met 290 calorieën per punt. Restjes gebraden kip, tacovulling van dinsdag, ham die op moet: het werkt allemaal, zolang het maar droog is. Natte vulling is het enige dat echt misgaat, dezelfde les die rijstpapier in het wafelijzer leert met een compleet andere wrap. Laat uitlekken, kook overtollig vocht weg en laat afkoelen voordat het de vorm in gaat.

Bouw hem rond wat je hebt

Begin met kip en spinazie als je dit voor het eerst maakt, want dat is de meest vergevingsgezinde versie van de verhouding. Zodra het format zit, zijn tex-mex met rundergehakt en zwarte bonen en ham, ei en kaas gewoon het bewijs dat de verhouding standhoudt, wat je er ook in stopt.

Dezelfde logica, één format en veel vullingen, toegepast op het avondeten van een hele week in plaats van op één gerecht, vind je in één zondag, vijf diners.